Bouvier des Flandres
Rasgroep van de Bouvier
De Bouvier behoort tot de Rasgroep "Herdershonden"
Karakter van de Bouvier
Zeer trouw en gehecht aan zijn baas en diens gezin,waaks,moedig,gehard,evenwichtig,intelligent,werkt graag,verstandig.
Rasstandaard van de Bouvier
Bouvier des Flandres
Herkomst Het fokken van honden is in het noordwesten van Frankrijk, in België, in Nederland en in het zuidwesten van Engeland al eeuwenlang een zeer gewaardeerde, vaak beroepsmatig beoefende activiteit. Vlaanderen lag centraal in de streken waar het fokken van honden sterk gespecialiseerd werd beoefend. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de waakhond en veedrijver van Vlaanderen - de Vlaamse Koehond of Bouvier des Flandres- in hoog aanzien stond. Dit ras dat gewoonlijk kortweg 'Bouvier' wordt genoemd was al lang voordat de deskundigen zich met hem gingen bemoeien beroemd om zijn gedrag en karakter. Iedereen was het erover eens dat dat uitstekend was. Maar zijn herkomst was in nevelen gehuld en daarover heerste, evenals over zijn uiterlijk, grote onenigheid. In ieder geval is het zo goed als zeker dat in een recent verleden andere rassen een bijdrage moeten hebben geleverd aan de totstandkoming van de moderne Bouvier. Welke rassen dat zijn geweest, kan ook met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid worden vastgesteld.
Dat waren de ruwharige herdershonden uit de directe omgeving, met name de Picardische Herdershond en de ruwharige Belgische Herdershond, en de meer mastiffachtinge honden, zoals de Matin Belge. Uit één en ander bleek in ieder geval dat de Bouvier als ras zeer recent meer definitief is geformeerd.
Pas in 1922 bereikten de Belgen onderling overeenstemming. De naam voor de huidige Bouvier werd nu officieel Bouvier Belge des Flandres of Vlaamse Koehond. Dit ras wer nu bij de F.C.I. officieel erkend. Pas in 1965 waren de belen het echt eens en de officiële naam werd nu Bouvier des Flandres of Vlaamse Koehond.
Gedrag
De strenge selectie die in de loop der eeuwen op de veedrijvers in Vlaanderen is uitgeoefend, hebben de Bouvier voorzien van een ijzeren gezondheid en een energiek temperament. Doordat hij altijd in nauw verband met de mens optrok en zijn voorouders zeker als bewaker moeten zijn gebruikt, maakt zijn gedrag hem ook uitermate geschikt als waak- en verdedigingshond. Deze taak voert de Bouvier trouwens steeds meer uit.
Het karakter van deze honden wordt door de liefhebbers vaak geroemd, waarbij 'moedig'en 'schrander'veel gehoorde opmerkingen zijn. Hij kan trots en fel kijken, maar zich ook onderzoekend en nadenkend gedragen.
De Bouvier is sterk geneigd zelf handelend op te treden als hij meent dat zijn baas in gevaar verkeerd. Hij wacht in dat geval niet op een opdracht. Zijn stoere voorkomen en hoge intelligentie maken de Bouvier tot een zeer gewaardeerde waakhond. Het waaks gedrag betekent zeker niet, dat de Bouvier zich op iedere bezoeker werpt.
Kinderen
Kinderen vertrouwt hij van nature. Tenzij hij slechte ervaringen heeft opgedaan, zal hij ze zacht benaderen. Hij is zelfs beroemd op zijn voorzichtigheid in dat soort situaties. Zo is het diverse malen voorgekomen dat Bouviers, behalve de huisgenoten, geen andere mensen wilden toelaten in de kamer waar een pasgeboren baby was ondergebracht.
Verder is de Bouvier gek op spelletjes, niet alleen met kinderen, maar ook met volwassenen. Dat is niet zo verwonderlijk voor een hond die vanouds her, gewend is met de mens op te trekken.
Algemeen
De Bouvier doet er ongeveer drie jaar over voor hij volledig geestelijk volwassen is. Pas dan is de hond in staat zijn indrukwekkende vaardigheden zoals dapperheid en intelligentie op een evenwichtige manier tot uiting te brengen.
Hij is dan niet alleen volgroeid, maar heeft inmiddels ook voldoende uiteenlopende ervaringen opgedaan. Tot die tijd zal zijn baas hem moeten begeleiden. Belangrijk is vooral een rechtlijnig, vasthoudend optreden zonder de hond al te autoritair te behandelen.
De jonge Bouvier moet vanaf het begin weten waar hij zich aan heeft te houden. Bouviers zijn nu éénmaal van nature geneigd de baas te willen spelen over hun omgeving. Alleen als ze uiterst consequent worden behandeld, zullen ze leren hun fysieke kracht op de juiste manier te gebruiken. Een Bouvier zal moeten leren wie de baas is. Vanzelfsprekend zal dat op basis van vertrouwelijkheid tussen eigenaar en hond moeten gebeuren.
Zelfstandigheid
De opmerkelijkste eigenschap van de Bouvier is dat hij in staat is om zelfstandig te werken. Hij schiet bijvoorbeeld iemand te hulp, zonder daartoe opdracht te hebben gekregen en kan daarbij tamelijk ingewikkelde situaties het hoofd bieden. Bovendien heeft hij, ondanks zijn forse uiterlijk, prima reflexen en een fijne neus. Deze eigenschappen maken hem eveneens geschikt voor reddingswerkzaamheden bij rampen of lawines. Maar ook meer zelfstandig speurwerk is hem toe te vertrouwen.
Behuizing/karakter
Een bouvier heeft een goede behuizing nodig, het liefst met een stek om te verdedigen. Voor een bovenverdieping heeft hij te veel energie. Een deel van de dag brengt hij graag buiten door.
Daarbij heeft hij geen toezicht nodig want hij regelt zijn gaan en staan zelf. Een ruime tuin of een erf is voor hem als leefomgeving dan ook zeer geschikt. Onder die omstandigheden voelt hij zich op zijn gemak en zal hij de evenwichtigheid en het zelfvertrouwen uitstralen die bij zijn ras passen. Het eigen karakter van de Bouvier is zeker niet op agressie toegespitst.
Als hij zo heetgebakerd is als sommige beweren, zou hij niet zo'n goede gezelschapshond zijn. Iedereen die het respect en de aanhankelijkheid van deze hond voor zich weet te winnen, zal in hem een voortreffelijke gezelschapshond vinden.
Verzorging van de Bouvier
Uw Bouvier moet minimaal drie keer per jaar getrimd worden.Houd tussen de trimbeurten door de gehoorgang vrij en knip het teveel aan beharing tussen de voetzolen weg.Het haar aan de voeten mag niet te lang zijn;knip het rondom weg,zodat de hond mooie,ronde voetjes krijgt.Een goed verzorgde Bouvier verliest in huis maar weinig haar.
Opvoeding van de Bouvier
U moet een Bouvier op een evenwichtige en consequente manier opvoeden,waarbij u de hond zonder al te hard op te treden duidelijk maakt dat u te allen tijde de baas bent en blijft.Dit ras is intelligent en pikt relatief snel commando's op,al leert de hond niet zo snel als bijvoorbeeld een Duitse Herder.Wanneer Bouviers eenmaal iets geleerd hebben,blijven ze dit hun hele leven onthouden.
Rasvereniging van de Bouvier
www.bouvierclub.nl
De Bouvier des Flandres
Afhankelijk van de streek heeft de Bouvier diverse benamingen en bijnamen:
Vuilbaard
Vlaamse koehond
Boever
Bouvier
Boef
Pichaar
Pic
of koehond zoals hij soms ook genoemd wordt,vanwege zijn vroegere baan als veedrijver van koeien. De bouvier is een sterke hond en werd ook gebruikt voor het trekken van de kar.
Volgens prof. Studer ontwikkelde de Bouvier zich uit de Bronshond. Andere professoren leiden de Bouvier af van de Legerplaatshond die, zoals we gezien hebben, grote verwantschap heeft met de Bronshond. In zijn boekje “Doggen†verhaalt prof. W.J. van der Werff dat hij in de periode van 1867 tot 1875 in de Belgische steden op het Vlaamse platteland en langs de Belgisch-Nederlandse grens van Brabant vaak een vrij grote hond, meestal Turk of Smokkelaarshond geheten, aantreft, waarvan de beschrijving veel overeenkomst vertoont met die van de Bouvier. Volgens van der Werff hebben de Spaanse doggen en Engelse Mastiffs een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de door hem daar aangetroffen honden.
Invloeden Briard en Picard
In Vlaanderen gebruikte men als werkhonden ook wel Briards. Dit waren zware herdershonden uit de streek van Brie, ten oosten van Parijs. De Briard vertoont zoveel overeenkomsten met de Bouvier dat hij zeker tot een van de voorvaders van dit ras gerekend mag worden, uiteraard samen met de Rekel, de Dogachtigen, de ruwharige jachthonden, de krulharige waterhonden en zeker niet te vergeten de invloed van de Picard. De Picard was een zeer geliefde herdershond in het Vlaamse land. Oorspronkelijk komt hij van een streek tussen Vlaanderen en Frankrijk, Picardië genoemd. De koehond of bouvier was aan het eind van de 19e eeuw in een aantal typen te onderscheiden: Het type Briard, met typische Briard-uitdrukking en beharing.
Het type Rekel (of MÂTIN) met korter, maar ruw haar met weinig garnituur, zeer sterk en zwaar van bouw.
Het type Picard: Licht van bouw en fijn van snuit. De meeste van deze honden leken op gewone herdershonden maar waren zwaarder en ruwer van bouw.
Ze waren vaak door hun ruwe beharing aan de kop en op het lichaam, dat normaal door hun werk onder het vuil en de modder zat, onaantrekkelijk om te zien. Het waren honden die altijd in de vrije natuur waren. Zon, regen, wind en kou deerde hen niet; ze stonden voor hun werk en met hun imposante, vrees inboezemende uiterlijk waren ze ook geweldige waakhonden.
Door zijn goede kwaliteiten werd de Bouvier tijdens de Wereldoorlog als koerierhond gebruikt. Dit kostte vele honden het leven en na de oorlog bleven er nog maar enkele exemplaren over.
Gelukkig heeft men het ras kunnen redden en zo ontstond officieel de Bouvier des Flandres.
Oorspronkelijk werd deze hond als drijver en waakhond gebruikt. Nu wordt hij nog als verdedigings- en politiehond gebruikt.
Terug naar het rassenoverzicht